Mijn maag wist het eerder dan mijn hoofd. Hoe neem je een moeilijke beslissing?


Waarom ik dit deel
Vroeg of laat sta je voor een beslissing die je leven een andere richting kan geven. Een andere job. Een relatie. Een verhuis. Eindelijk iets nieuws beginnen, of net iets loslaten.
En bijna altijd wachten we op hetzelfde: zekerheid.
Ik weet er alles van. Vijf jaar geleden stapte ik het kantoor van de HR-manager binnen om mijn job in loondienst op te zeggen.
Die stap naar binnen was een van de spannendste en moeilijkste dingen die ik ooit gedaan heb. Weg zekerheid. Weg promotie die op til stond. En geen weg terug.
Ik werkte toen al 15 jaar in ploegen op een fabriek: morgenpost, middagpost, nachtpost. Ik was op weg om voltijds ploegbaas te worden. Maar hoe ouder ik werd, hoe zwaarder het ploegensysteem begon door te wegen. Na een nachtpost kon ik bijvoorbeeld niet goed meer slapen.
De beslissingen van hogerhand waarin ik me steeds minder kon vinden droegen ook bij tot het uiteindelijke besluit.
Voor mij was het dus een ontslag. Voor jou is het misschien iets helemaal anders. Maar de twijfel ervoor voelt waarschijnlijk hetzelfde.
Waarom is een moeilijke beslissing nemen zo lastig?
Omdat je iets zekers opgeeft voor iets wat je nog niet kent.
Ergens wist ik al langer dat het niet meer ging. Maar zoiets beslis je niet van de ene op de andere dag. Daar gingen weken overheen. Zou ik het wel doen? Wat als ik het doe en het blijkt de verkeerde keuze? Je maakt jezelf gek met dat soort gedachten...
Herken je dat? Dan zit je waarschijnlijk in dezelfde valstrik als ik toen.
Waarom wachten op zekerheid niet werkt
We wachten op zekerheid voor we de stap zetten. Alleen krijg je die zekerheid pas als je de stap gezet hebt.
Daar zit het hele probleem. Zolang je wacht tot je honderd procent zeker bent, blijf je staan. En ondertussen blijft die beslissing aan je knagen.
Hoe weet je wat je echt wil?
Bij mij zei mijn lichaam het eerst. Lang voor mijn hoofd het wou toegeven.
Telkens als ik de parking van het bedrijf opreed, begon mijn maag te draaien en werd ik misselijk. Niet een beetje, maar echt alsof ik moest overgeven. En dat stopte pas als ik na mijn werkdag de parking weer afreed.
En toch reed ik elke dag gewoon opnieuw die parking op. Achteraf gezien zat ik tegen een burn-out aan.
Je lichaam weet het vaak eerder dan je hoofd. Je hoofd maakt lijstjes met voor- en nadelen, je lichaam voelt al lang welke kant het op wil.
Tip: Let eens op wanneer een signaal opduikt en wanneer het weer verdwijnt. Komt het als je aan die ene keuze denkt, als je ergens naartoe gaat of bij iemand bent? En is het weg zodra je er afstand van neemt? Dan vertelt je lichaam je iets.
Moet je gewoon volhouden tot het overgaat?
Ik had kunnen volhouden. Of ervan uitgaan dat het wel zou overgaan. Dat advies krijg je in zo'n situatie wel eens. Goedbedoeld, dat zeker...
Maar als je lichaam al een tijd aan de alarmbel trekt, is "het gaat wel over" misschien niet het beste plan.
Kan iemand anders die beslissing voor jou nemen?
Er gingen veel gesprekken aan vooraf, met Elke aan de keukentafel. Die gesprekken hielpen.
Toch kon alleen ikzelf de knoop doorhakken.
Praat er dus zeker over met wie dicht bij je staat. Maar niemand kan die beslissing voor jou nemen, en niemand kan je de zekerheid geven waar je op wacht.
Wat gebeurt er als je de stap zet?
Toen de handtekening gezet was en ik het kantoor uitwandelde, viel er letterlijk 1000 kilo van mijn schouders. Die last was fysiek voelbaar. Zo diep zat het dus. Dat gevoel vergeet ik nooit meer.
Maar dat weet je pas nadat je die spannende beslissing daadwerkelijk genomen hebt.
Voor mij was dat gevoel dat ik toen ervaarde de bevestiging dat ik de juiste beslissing genomen had.
De nuance, eerlijk
Ik zeg niet dat iedereen morgen zijn ontslag moet geven, of morgen alles moet omgooien. Niet elke twijfel is een alarmbel, en niet elke lastige week vraagt om een grote beslissing.
Maar zit je al maanden met hetzelfde knagende gevoel, en zegt je lichaam het elke dag opnieuw? Dan is het misschien tijd om er eerlijk naar te kijken, in plaats van te wachten tot het vanzelf overgaat.
Wat kan je vandaag al doen?
Je hoeft vandaag nog niets te beslissen. Begin gewoon hier:
- Luister een week lang naar je lichaam. Noteer wanneer je signaal opduikt en wanneer het weer weggaat. Eén zinnetje per dag is genoeg.
- Zet het op tafel. Praat met je partner of met iemand die je vertrouwt. Niet om hen te laten beslissen, wel om het uit je hoofd te krijgen.
- Stel jezelf één vraag: wacht ik op een zekerheid die ik pas krijg nadat ik de stap gezet heb?
Veelgestelde vragen
Hoe neem je een moeilijke beslissing?+
Wacht niet tot je helemaal zeker bent, want die zekerheid krijg je pas na de stap. Luister naar wat je lichaam je al een tijd vertelt, praat erover met wie dicht bij je staat, en weet dat alleen jij de knoop kan doorhakken.
Waarom twijfel ik zo lang over een grote beslissing?+
Omdat je iets zekers opgeeft voor iets wat je nog niet kent. We wachten op zekerheid voor we de stap zetten, terwijl je die pas krijgt als je de stap gezet hebt. Dat is de valstrik.
Hoe weet je of een beslissing de juiste is?+
Vaak pas achteraf. Bij mij viel er pas na de handtekening 1000 kilo van mijn schouders. Op voorhand geeft je lichaam je wel signalen: let op wanneer ze opduiken en wanneer ze weer verdwijnen.
Kan je lichaam je helpen om te beslissen?+
Bij mij wel. Mijn maag begon te draaien zodra ik de parking van mijn werk opreed, en dat stopte pas als ik ze weer afreed. Je lichaam weet het vaak eerder dan je hoofd.
Moet ik wachten tot de twijfel vanzelf overgaat?+
Dat advies krijg je vaak, en het is goedbedoeld. Maar als je lichaam al een tijd hetzelfde signaal geeft, is wachten misschien niet het beste plan.
Kan iemand anders die beslissing voor mij nemen?+
Nee. Gesprekken met je partner of iemand die je vertrouwt helpen wel, bij mij waren dat lange gesprekken aan de keukentafel. Maar de knoop doorhakken kan alleen jij.
Hoe voelt het als je de stap gezet hebt?+
Bij mij viel er letterlijk 1000 kilo van mijn schouders toen ik het kantoor uitwandelde. Die last was fysiek voelbaar. Dat gevoel vergeet ik nooit meer.
Moet je bij elke twijfel meteen iets veranderen?+
Nee. Niet elke twijfel is een alarmbel. Het gaat over signalen die al een tijd blijven terugkomen en die je telkens wegwuift met "het gaat wel over"
Welke spannende beslissing nam jij ooit?
En nu ben ik benieuwd: welke spannende beslissing nam jij ooit, waarvan je achteraf dacht: had ik dat maar eerder gedaan? Of met welke beslissing zit je nu? Laat het me zeker weten in een reactie.


