Verplaatsen doen we onbewust, bewegen te bewust – zo beweeg je meer zonder te sporten

Waarom ik hier ben ingedoken

Weet jij hoeveel keer je je vandaag al verplaatst hebt? Ik ook niet. En net dat is het punt.

Elke dag verplaats ik me tientallen keren zonder er één seconde bij na te denken. Naar de keuken, naar de auto, de trap op, even een frisse neus halen... Daar heb ik geen tijd, zin of motivatie voor nodig. Het gebeurt gewoon.

Daar heb ik helemaal geen tijd voor." "Ik geraak niet uit mijn bed." "Ik zou toch eens wat meer moeten bewegen...

Bovenstaande zijn allemaal excuses die ik regelmatig hoor in mijn eigen omgeving.

Het zal wel komen omdat ik er zelf veel mee bezig ben, maar mij vallen vaak net de mensen op die zich wel verplaatsen, maar daarnaast volgens mij niet bewegen, laat staan sporten.

Hoe ik dat weet? Gewoon door te kijken. Vaak dragen ze wat te veel gewicht mee, of kost het hen veel meer moeite dan "normaal" om hun verplaatsing tot een goed einde te brengen.

Ik zeg dat niet met een vingertje, integendeel. Ik woog vroeger zelf boven de 100 kilo, dus ik weet maar al te goed hoe dat voelt.

En toch verplaatsen ook zij zich elke dag, zonder erbij na te denken. Net als jij en ik.

Met bewegen doen we net het omgekeerde. Daar denken we veel te veel over na.

Waarom lukt verplaatsen wel en bewegen niet?

Omdat verplaatsen niets van je vraagt. Je moet niets plannen, je moet je niet omkleden en je hoeft er niet over te beslissen. Je staat op en je gaat.

Bewegen maken we daarentegen vaak groot. Het wordt "sporten": een uur in je agenda, sportkleren, een plek, afspreken en vooral... een beslissing.

En dat momentje, die tien minuten of dat uurtje moet concurreren met je werk, je gezin en de vermoeidheid na een lange dag.

Raad eens wie meestal verliest? Juist.

Waarom schrikt het woord "sporten" zoveel mensen af?

Daarom is bewegen, en zeker sporten, voor veel mensen een woord dat afschrikt. Het klinkt als iets extra. Nog een ding op je to-dolijst, naast al de rest die al moet.

Ik ken dat "alles groot doen" trouwens maar al te goed. Vroeger deed ik dat ook: steeds meer, harder, hoger en verder. Tot het onvermijdelijke gebeurt: je stopt.

Dat is ook de reden waarom goede (sport-)voornemens vaak niet blijven werken. Ik zie het elk jaar opnieuw. De eerste weken is het opvallend drukker in het bos met meer joggers en wandelaars. Maar slechts een handvol daarvan kom je in de lente, zomer of aan het einde van dat jaar nog steeds tegen.

Het afschrikken (en niet volhouden) stopt pas als je het onbewust gaat doen en (meer) bewegen een automatisme wordt.

Hoe maak je van bewegen een automatisme?

Daar heb je geen extra tijd voor nodig. Je hangt bewegen vast aan wat je toch al doet, tot het een automatisme wordt. Net zoals verplaatsen.

Bij mij gaat dat zo: ik ga 's morgens altijd eerst naar buiten, en daar beweeg en stretch ik meteen in het eerste zonlicht. Ik sta er al lang niet meer bij stil. Het hoort gewoon bij mijn ochtend, zoals koffie zetten of tanden poetsen.

En zo heb je meteen aan het begin van je dag al een beweegmoment te pakken.

Dat is eigenlijk het hele geheim. Geen apart moment, geen aparte beslissing. Het zit vast aan iets wat ik elke dag toch al doe.

Tip: Maak er een zinnetje van: "Voor/na/tijdens … doe ik …". Bijvoorbeeld: "Na het aanzetten van de koffiemachine ga ik 10 keer op mijn tenen staan, of zak ik 5 keer door mijn benen." Hoe kleiner, hoe beter. Het mag bijna belachelijk makkelijk voelen.

Waarom heb je dan minder wilskracht nodig?

Hoe meer bewegen vanzelf gaat, hoe minder wilskracht je nodig hebt. En wat geen wilskracht vraagt, hou je ook vol.

En van daaruit ken je verder gaan, richting nog meer bewegen of zelfs sporten, mocht je dat willen.

Dat is eigenlijk de kern van de BONK-methode. De meeste mensen proberen gezonder te leven met hun bewuste brein: wilskracht, discipline, op je tanden bijten.

Maar de echte kracht zit in je onbewuste. Daar zitten je gewoontes, en daar zit ook dat verplaatsen dat je zonder nadenken doet.

Wilskracht is een beetje als een sprint. Dat hou je even vol, maar geen marathon lang.

De nuance, eerlijk

Begrijp me niet verkeerd: sporten is nooit slecht. Ik doe het zelf heel graag, en mijn lange fietstochten, steel mace workouts en trailruns zou ik voor geen geld willen missen. Sport jij al graag en lukt het je om het vol te houden? Blijf dat dan vooral doen.

Om te geraken waar ik nu ben, ben ik ooit opnieuw begonnen met de kleinste stap die voor mij haalbaar was: 100 meter wandelen en 100 meter lopen.

Deze blog is er voor wie bij het woord "bewegen" of "sporten" al moe wordt. Voor wie het al tien keer geprobeerd heeft en telkens weer afhaakte. Voor jou hoeft bewegen geen project te zijn.

En nee, een beweegmomentje bij de koffie maakt van jou geen marathonloper. Dat hoeft ook niet. Het gaat erom dat bewegen weer een gewoon deel van je dag wordt. En zoals eerder gezegd kan je vanaf dat punt verder gaan mocht je dat willen.

Wat kan je vandaag al doen?

Je hoeft morgen niet om zes uur in de fitness te staan. Begin gewoon hier:

1. Kijk naar je dag. Wat doe je elke dag zonder erbij na te denken? Koffie zetten, tanden poetsen, de trap op, even naar buiten, ergens op wachten...
2. Kies er één. Niet drie, één.
3. Hang er een klein beweegmomentje aan. Op je tenen staan terwijl de koffie loopt, een extra keertje de trap op en af, squatten tijdens het tanden poetsen of even naar buiten en je armen en benen strekken in het eerste zonlicht.

Doe dat een week lang. Vergeet je het een keer? Dan doe je het de volgende dag gewoon opnieuw, maar nooit dubbel.

Wat doe jij elke dag zonder erbij na te denken?

Oh trouwens, wil je die eerste kleine stappen zetten tot ze een gewoonte worden? In het BONK-programma helpen we je hiermee op weg. Met het gratis journal erbij kan je je nieuwe gewoontes en vooruitgang bijhouden.

En nu ben ik benieuwd: wat doe jij elke dag zonder erbij na te denken, waar ook een beweegmomentje in past? Laat het me zeker weten in een reactie.